Toen Jens tien jaar oud was, speelde hij met het pistool van zijn vader die werkte voor de geheime dienst. Hij wist niet dat er nog een kogel in het pistool zat en schoot zichzelf. Hij werd acuut blind. In de loop van zijn blinde leven ervaarde hij de moeilijke toegang tot sport voor mensen met een beperking. Vijfenveertig jaar geleden bestond de gehandicaptensport nog niet en Jens maakte zich internationaal hard om dit op de agenda te krijgen. Na een lange carrière bij onder andere het IPC (International Paralympics Comittee) en na de uiteindelijke erkenning van gehandicaptensport wereldwijd, besloot hij samen met zijn vrouw sportartikelen te ontwikkelen voor ouderen en mensen met een beperking.
'Sport is noodzakelijk om goed te kunnen bewegen. Het is goed voor de coördinatie en voor de lichaamskracht. Maar sport is ook een sociale aangelegenheid. Het brengt plezier en competitie. Met sport overstijg je jezelf. Het brengt mensen samen en stimuleert geest en lichaam.’