Tina Schuster ontwikkelt onder het merk Haptikon® spellen speciaal voor senioren en dementerende ouderen.
‘Uiteindelijk gaan mijn spellen om geluk, om het hebben van plezier. Maar ook om het gevoel samen te zijn met anderen, een moment tegen verveling.

Het begon toen mijn oma steeds vergeetachtiger werd. Ik herinner mij een moment dat wij elkaar aankeken en realiseerden dat zij haar zelfstandige leven moest opgeven. Een moeilijke beslissing voor een vrouw die haar leven lang op eigen benen stond.
De dag dat mijn oma naar het verzorgingshuis ging, reed ik terug naar huis en besefte ik dat ik een nieuwe roeping had. Vanwege de lange afstand kon ik niet vaak langskomen en ik zag dat haar drukke, sociale leven plaatsmaakte voor lange, monotone dagen.
De spellen die zij kreeg aangeboden in het verzorgingshuis waren kinderspelletjes. Dit raakt niet de waardigheid en het respect die mensen met ouderdom verdienen. Mijn oma raakte meer en meer verveeld. In plaats van een bewogen leven vol werk en vrienden kwam de televisie.
Het nieuwe leven van mijn oma, en dat van veel ouderen in een verzorgingshuis, bleef in mijn hoofd rondspelen. Al snel kwam ik op het idee een eigen spel te maken. Het spel werd direct enthousiast gespeeld. Iedereen zat gezellig bij elkaar en had plezier.

Ik geloof dat wanneer je je zintuigen activeert, je jezelf beter voelt. Wanneer je emoties worden geraakt, voel je dat je leeft. Dat maakt gelukkig. Een foto herinnert aan vroeger. Het is een gereedschap om een gesprek op gang te helpen. Het denken wordt verscherpt door het geheugen te trainen, het sociale leven wordt versterkt door een gesprek te voeren en zelfs de motoriek wordt gestimuleerd door tijdens een spel rechtop te blijven zitten.

Voor de ontwikkeling heb ik veel met experts gepraat en vooral met de mensen zelf. Al mijn producten zijn intensief getest door ouderen en door mensen die werken met ouderen. Maar het grootste bewijs dat mijn spellen meer dan welkom zijn in een verzorgingshuis is wel de vrolijkheid, de lach die ik telkens terug zie bij mijn oma. De gezelligheid, het gesprek, de verbinding met anderen. Eigenlijk het gevoel hebben dat je weer leeft. Terug naar het geluk van vroeger.’